الملا فتح الله الكاشاني
204
تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى )
ميكردند حق تعالى فرمود كه هر كه جهاد به قصد ثواب كند او را باشد سهم غانمين و ثواب آخرة و هر كه قصد غنيمت نمايد محروم نماند بلكه سهمى كه نصيب او باشد به او رسد و ليكن او را از ثواب آخرة هيچ نصيبى نباشد و مرويست از حضرت رسالة صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه هر كه به نيت آخرة كارى كند حق تعالى در دنيا پراكندگيهاى او را مجموع كند و او را بىنياز گرداند از غيره و دنيا به او اقبال كند و هر كه به نيت دنيا عمل كند حق تعالى جمعيت او را به پراكندگى بدل كند و فقر را نصب العين او سازد و خير دنيا به او نرسد مگر آنچه از براى او مقدر شده باشد و حسن بصرى گفته كه چون ادنى تابع اعلاست بدون عكس پس هر كه از براى آخرة كار كند به ثواب اخروى رسد و دنيا نيز به تبيعت آن به او دهد و هر كه از براى دنيا عمل كند نصيب دنيا به او رسد و او را هيچ حظى از ثواب آخرة نباشد بعد از آن در توبيخ كفار ميفرمايد كه . أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ بلكه آيا كافران را انبازانند يعنى البته مر ايشانرا شياطيناند كه در انواع معاصى شريك ايشانند شَرَعُوا لَهُمْ وضع كردهاند براى ايشان يعنى آراستهاند در قلوب ايشان مِنَ الدِّينِ از كيش باطل و طريق مضل ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ آنچه اذن نداده و نفرموده به آن خداى از شرك و انكار بعث و عمل براى دنيا و تحريم بحيره و سايبه و امثال آن وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ و اگر سخن حق نمىبودى كه آن قضاى سابق است بتاخير مكافات يا اگرنه سبق وعده بودى به آنكه فصل يعنى حكم به حق ميان ايشان در روز قيامة است لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ هر آينه حكم كرده شده بودى ميان كافر و مؤمن يا ميان مشركان و شركاء هر يك جزا يافته بودندى فرا خور كردار خود وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ و بدرستيكه ستمكارانند لَهُمْ مر ايشانراست در روز قيامت عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك كه منقطع نباشد . تَرَى الظَّالِمِينَ بينى مشركانرا در روز قيامت مُشْفِقِينَ بسيار ترسان و هراسان مِمَّا كَسَبُوا از جزاى آنچه كرده باشند از انواع قبائح وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ و حال آنكه جزاى اعمال قبيحهء ايشان فرو آينده و رسنده باشد بايشان خواه از آن هراسان باشند يا نه چه شدت خوف دافع عذاب ايشان نشود وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه گرويدهاند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كردند كارهاى شايسته فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ در مرغزار بهشتها باشند يعنى از مواضع خوشتر از نفعها بهشت از حيثيت انبوهى اشجار مخضره و نباتات ناضره لَهُمْ مر ايشانراست در بهشت ما يَشاؤُنَ آنچه خواهند و آرزو كنند عِنْدَ رَبِّهِمْ نزد پروردگار